Is de Bijbel Waar?

 - Samenvatting van Bewijs

U bent hier: Waarheid >> Is de Bijbel Waar?

Is de Bijbel Waar? - Een Opmerkelijk Boek
Is de Bijbel waar? De Bijbel is zeker een opmerkelijk boek -- zonder twijfel de grootste best-seller ter wereld met ontelbare miljoenen kopieën in omgang. Een enkele Bijbel-distributeur meldde dat door hen in een enkel jaar wereldwijd meer dan 627,000,000 Bijbels werden afgeleverd (United Bible Societies, 1999). De Bijbel is in feite een compilatie van 66 boeken die over een periode van tenminste 1,600 jaar door meer dan 40 verschillende auteurs, met een grote variëteit aan achtergronden (van plattelandslui tot koningen), werden geschreven. Deze 66 boeken worden in twee hoofdonderdelen verdeeld, het "Oude Testament" (39 boeken) en het "Nieuwe Testament" (27 boeken). De Bijbel werd in zijn geheel bijna 2,000 jaar geleden afgerond en vormt vandaag de dag het best bewaarde literaire werk uit de gehele oudheid, vanwege de meer dan 24,000 oude manuscripten van het Nieuwe Testament die tot nu toe zijn ontdekt. Vergelijk dit maar eens met het tweede best bewaarde literaire werk uit de oudheid, de Ilias van Homerus, waarvan tot op heden slechts 643 bewaarde manuscripten zijn ontdekt.

Is de Bijbel Waar? - "…Door Inspiratie van God"
Nou, is de Bijbel waar? Als de Bijbel inderdaad is wat deze beweert te zijn, dan zijn de implicaties voor ons aanzienlijk. De Bijbel beweert onomwonden: "Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven." (2 Timoteüs 3:16). Uiteraard is de Bijbel niet het enige boek dat beweert op een goddelijke inspiratie gebaseerd te zijn, maar is wel uniek als het gaat om het leveren van substantieel bewijs voor deze beweringen. Deze gaat zelfs zo ver dat de lezers worden uitgedaagd om het boek op de proef te stellen, ons aanmoedigend: "Onderzoek alles" (1 Tessalonicenzen 5:21).

Is de Bijbel Waar? - De Test van Profetie
Is de Bijbel waar? Zonder twijfel is de vervulling van Bijbelse profetie veruit het grootste bewijs voor de Bijbelse bewering dat deze op goddelijke inspiratie berust. Overpeins dit eens: als een mens duidelijk en consequent de toekomst zou kunnen voorspellen, zou de miljarden-industrie van de gokwereld in Las Vegas dan bestaan? We zijn bereid te wedden dat dit niet het geval zou zijn. Omdat een mens zelf toekomstige gebeurtenissen niet kan voorzien, is profetie een redelijke indicatie voor bovennatuurlijke inspiratie. De Bijbel verkondigt meer dan duizend geïnspireerde profetieën te bevatten. Het leeuwendeel van deze profetieën is reeds vervuld en kan door middel van de wereldse geschiedenis worden geverifiëerd. Bekijk bijvoorbeeld eens Ezechiël's profetie over God's oordeel over de oude Phoenicische hoofdstad Tyrus (Ezechiël, hoofdstuk 26). De voorspelling stelt dat Tyrus eerst door de Babylonische Koning Nebukadnessar met de grond gelijk zou worden gemaakt. Later zou de stad door een coalitie van naties volledig verwoest worden, worden afgevlakt als de top van een rots, en haar ruïnes (zelfs het stof) zouden worden bijeengeschraapt en in de zee geworpen, en zouden zo een plaats worden waar vissers hun netten zouden uitspreiden. De omliggende naties zouden getuige zijn van het lot van Tyrus en zich zonder slag gewonnen geven. Het is verbazingwekkend dat de omstandigheden van Ezechiël's voorspelling tot op de kleinste details werden vervuld. Nebukadnessar plunderde Tyrus. Later leidde Alexander de Grote een coalitie van naties tegen Tyrus, verwoestte haar, veegde het schoon tot op de kale rotsen en gooide haar ruïnes in de zee. Deze oude locatie werd (en is nog steeds) een plaats waar de plaatselijke vissers hun netten uitspreiden om deze te laten drogen (voor wereldse bevestiging hiervan, zie General History for Colleges and High Schools, oftewel Algemene Geschiedenis voor Universiteiten en Middelbare Scholen, Boston, Ginn & Co., p. 55).

Profetie is niet slechts een fenomeen uit het oude verleden. Zelfs vandaag worden voor onze ogen Bijbelse profetieën vervuld. Kijk maar eens naar de staat Israël. De Joden waren "het kleinste van allemaal" (Deuteronomium 7:7), zonder een thuisland en zonder vrijheid, als slaven dienend in Egypte. Indertijd was Egypte de dominerende wereldmacht. Maar God bevrijdde de Israëlieten uit hun gevangenschap "met sterke hand en opgeheven arm, op angstaanjagende wijze, met tekenen en wonderen" (Deuteronomium 26:8), vanwege een belofte die God eeuwen eerder had gedaan aan een man genaamd Abraham, zijn zoon Isaak, en zijn kleinzoon Jakob. God gaf de Israëlieten een eigen thuisland en bracht een verbond met hen tot stand, en vertrouwde hen de Bijbel toe. Israël was een natie die voor God opzij was gezet -- God's getuigenis voor een wereld die zich had afgekeerd van Hem die hen geschapen had. Triest genoeg was Israël's geschiedenis, net als de rest van de wereld, er een van continue rebellie tegen God. Steeds maar weer zouden de Joden tegen God in opstand komen, zijn toorn voelen, zichzelf onderdanig opstellen en spijt hebben van hun rebellie, naar God terugkeren, en weer God's zegening ontvangen - om vervolgens dit hele proces weer opnieuw te beginnen... Uiteindelijk zond God andere naties tegen hen (zoals Hij deed met het oude Tyrus) en verdreef de Joden uit hun thuisland. In 70 na Christus werd Israël door Romeinse legioenen gedecimeerd, werden de Joden over de hele wereld verdreven, en werden zij voor altijd verbannen uit hun thuisland. De Joden hadden 1,900 jaar lang geen eigen land! Desalniettemin beloofde God de Joden dat, ook al zou Hij hen uit hun land verwijderen, dat zij een herkenbaar volk zouden blijven en weer naar hun land zouden terugkeren (zie, bijvoorbeeld, Leviticus 26:13-16; Nehemia 1:8-9; Deuteronomium 30:1-5). Het is al een wonder te noemen dat de Joden 1,900 jaar hebben overleefd en zonder eigen thuisland een herkenbaar volk zijn gebleven! Alle andere naties die ooit hun thuisland hebben verloren werden door de omliggende naties opgeslokt en verloren binnen enkele honderden jaren hun identiteit. Maar de Joden hebben stand gehouden en keerden in 1948 op een miraculeuze manier naar Israël als hun thuisland terug.