 |
 |
Staan er Tegenstrijdigheden in de Bijbel?
Tegenstrijdigheden in de Bijbel zullen ophouden te bestaan wanneer we verdergaan met deze te bestuderen. Omdat de Geschriften op een geniale manier de Geschriften interpreteren, zal een raadpleging van alle teksten over een omstreden onderwerp iemand's vragen beantwoorden. We moeten niet ophouden alles te geloven wat in de Bijbel staat alleen omdat één bepaald iets ons in verwarring brengt. Wetenschappers zouden nooit doorgaan met hun studies als vragen, schijnbare tegenstrijdigheden, of uitdagingen van hun eerdere opvattingen hun onderzoek zouden stopzetten. Nee, zij vinden dergelijke raadsels logisch; het zijn noodzakelijke stappen in een proces om meer te leren. En toch zijn het deze zelfde mensen die vaak de Bijbel afwijzen omdat iets dat zij lezen hen verwart of hun bestaande denkbeelden tegenspreekt.
Dit zijn enkele overwegingen met betrekking tot tegenstrijdigheden in de Bijbel:
Overweeg zorgvuldig de context waarbinnen de schijnbare tegenstrijdigheid optreedt. Zo'n context bevat ook een Nieuwe Testament versus een Oude Testament perspectief. Het Nieuwe Testament biedt de volledige en ultieme betekenis van verslagen uit het Oude Testament.
Het klassieke voorbeeld is de interpretatie door de Apostel Paulus van hoe Mozes na zijn tweede bezoek aan de Berg Sinaï een sluier draagt. Vergelijk Exodus 34:29-35 met 2 Korintiërs 3:13-18. Deze context bevat ook de leerstellingen van Jezus. Zijn eis dat we elke bron van verleiding uit het leven elimineren is in het verleden foutief gebruikt om te beweren dat iemand letterlijk en lichamelijk een zondigend lichaamsdeel of oog zou moeten verwijderen (Matteüs 5:29-30). Zijn leerstelling dat we in persoonlijke relaties geen wraak mogen nemen (Matteüs 5:38-42) is foutief gebruikt om oppositie te voeren tegen oorlogen, tegen het veroordelen van criminelen en om elke klaploper het lef te geven om te eisen dat we geld waar we hard voor gewerkt hebben aan hem zouden moeten afstaan.
Deze context bevat ook de leerstellingen van de apostels. In Galaten 6:2 bijvoorbeeld, draagt Paulus ons op om elkaars lasten te dragen, maar dan in 6:5 zegt hij dat elk persoon zijn eigen last moet dragen. Dit is echter niet inconsequent wanneer we begrijpen dat elke Christen voor zijn eigen leven verantwoordelijk is zo lang als hij dit onder controle heeft; maar als zonden zo zwaar op ons wegen dat we het verkeerde pad op gaan, dan verwacht God dat anderen ons helpen om deze last te verlichten.
Twee principes helpen ons hier. Ten eerste moet elke tekst in zijn context worden gelezen. Want elk vers, dat slechts een enkele gedachte bevat, kan van alles betekenen -- waar of onwaar. Ten tweede kunnen er ongeldige interpretaties van de Geschriften bestaan, maar dat maakt slechts de interpretaties ongeldig, niet de Geschriften.
Begrijp dat alle schrijvers het in essentie met elkaar eens zijn en slechts in details van elkaar afwijken. Dit is vooral belangrijk wanneer de Evangelieboeken worden bestudeerd. Matteüs 8:5-13 en Lucas 7:1-10 beschrijven beide hoe Jezus de dienaar van een centurion geneest. Een tegenstrijdigheid wordt weggenomen wanneer we begrijpen dat het best zo kon zijn geweest dat de centurion naar Jezus toe liep toen hij Hem buiten zijn huis zag aankomen. Lucas beschrijft deze aankomst.
Het volgende is belangrijk: als de Evangelieboeken in elk detail met elkaar zouden overeenkomen, dan zou er terecht een samenzwering vermoed kunnen worden. Maar critici zijn er zo op gebrand om de Bijbel van fraude te beschuldigen dat zij persoonlijke details, die het doel van de schrijver dienen, als bewijs beschouwen van een onverenigbaarheid. Critici berispen de Evangelieboeken wanneer zij in essentie met elkaar overeenkomen en wanneer zij in detail van elkaar verschillen. God zal elk feit dat nodig is om de geldigheid van Zijn woord te bewijzen aan ons onthullen, maar niets kan onze nieuwsgierigheid bevredigen of onze bezwaren wegnemen. De Bijbel gaat uit van het bestaan van God, maar God zal sceptici niet tolereren wanneer zij de schuld van de Bijbel aannemen totdat de onschuld is bewezen. Niemand minder dan schriftgeleerde Will Durant, zelf een scepticus, gaf toe dat geen enkele van de andere oude teksten als waar zou worden beschouwd als deze zou worden onderworpen aan de beproevingen die op de boeken van het Nieuwe Testament worden toegepast.
Voor meer details, zie Norman Geisler's boek Baker Encyclopedia of Christian Apologetics (Baker Encyclopedie van de Christelijke Apologetiek), pagina's 74-80.
Leer Nu Meer over Bijbel Tegenstrijdigheden!
|
 |
 |